Ondanks de groeiende betrokkenheid van mannen, dragen vrouwen statistisch gezien nog steeds het grootste deel van de zorg- en huishoudtaken. Wanneer betaalde en onbetaalde arbeid samen worden geteld, werken vrouwen aanzienlijk meer uren dan mannen. In België doen vrouwen gemiddeld per week zo’n tien uur meer onbetaalde zorg- en huishoudtaken, terwijl hun uren in betaald werk ook blijven toenemen. 

Onbetaalde zorg- en huishoudtaken worden vaak te weinig gewaardeerd en structureel onderschat, terwijl ze even belangrijk en intensief zijn als betaald werk. Zorg voor de kinderen, ondersteunen van ouderen, het huishouden organiseren en emotionele steun bieden vergen tijd, energie, verantwoordelijkheid en betrokkenheid.

Toch blijven ze in onze economische systemen en maatschappelijke waardering vaak onzichtbaar, omdat ze niet worden uitgedrukt in loon of formele arbeid. Nochtans vormen ze een essentiële pijler van onze samenleving. Zonder deze zorg zouden gezinnen, gemeenschappen en zelfs de arbeidsmarkt niet op dezelfde manier kunnen functioneren.

De manier waarop we naar zorg en arbeid kijken, beïnvloedt ook onze arbeidsmarkt. Mannen en vrouwen zijn vaak actief in verschillende sectoren. Mannen zijn sterk vertegenwoordigd in hoger betaalde sectoren zoals petrochemie en IT, terwijl vrouwen vaker werken in sectoren met lagere lonen, zoals zorg en onderwijs. Bovendien zijn vrouwen ondervertegenwoordigd in leidinggevende functies, onder meer doordat zij minder kansen krijgen om door te groeien. Deze arbeidssegregatie, samen met het feit dat vrouwen vaker minder werken om zorgtaken op te nemen, draagt rechtstreeks bij aan de loonkloof tussen vrouwen en mannen.